İnsan...
Nedenli kırılgan ufacık kıvılcımlardan aymaz yangınlara yol alan, bir o
kadar güçlü; her yenilgiyi umuduna mayalayan insan; nedenli ürkek,
imzasız sevgi sözcüklerinden bitap, bir o kadar saldırgan, medeniyetinin
altı yalan dolan...
Bir yalnız kadının çığlığından koptu şarkılarım, hepsi
bana bakar bana güler. Gittikçe yaşlanan bedenimle dalga geçer. İnsana
ait olan hiç bir şey bana yabancı değil. Güzelde benim çirkinde. Bütün
ömrümüzü tepemizden bir oltayla sarkıtılmış gibi duran hırslarımızın
peşinden koşarak geçiriyoruz. Oysa dünya hiç bir hırsı haklı
çıkarmayacak kadar hızla dönüyor. Albümde emeği geçen ve isimleri buraya
sığmayacak denli çok olan dostlarıma sonsuz teşekkürler...
İnsan...
